Brütal Legend • Oto Eddie Riggs, załamany nad kondycją dzisiejszej muzyki roadie – fachura zajmujący się koncertami od strony technicznej - w wyniku interwencji boga Ormagodena trafia do krainy wyrwanej rodem z najszpetniejszych okładek albumów, gdzie ludzi ciemiężą wielkie, szpetne demony. Skromnie wyposażony (bo z początku tylko w wielki topór i swoją nieodzowną gitarę), rusza na pomoc swoim braciom i siostrom, niosąc im przy okazji kaganek heavy metalowej oświaty. Całość jest idealnie spójna, jednocześnie różnorodna, ale wszystko do siebie pasuje. Kraina heavy metalu z jednej strony została wyrwana rodem z „mrocznych” okładek albumów, z drugiej zaś zalewa groteskowym humorem.

BL, choć pod względem fabularnym jest absolutnie liniowe, oferuje z pozoru niewielki, ale po brzegi wypełniony niespodziankami, otwarty świat. Na zmianę będziemy więc podróżować nietuzinkowym samochodem na drugi koniec kontynentu i kłaść całe tony różnego tałatajstwa. Czy to posuwając akcję do przodu, czy wykonując misje poboczne, czy po prostu ot tak sobie jeżdżąc, lwią część czasu spędzimy z toporem w jednej ręce i magiczną gitarą (Klementynką) w drugiej.

Brutal Legend od strony dźwiękowej to absolutny top wśród wszystkich produkcji, jakie kiedykolwiek się ukazały. I choć ogromna większość to ciężkie nawalanie po garach, ktoś kto lubi metal od razu dostrzeże ogromną różnorodność tracklisty wybranej przez Schafera i Blacka. Voice acting to kolejny megahit.