Wojna jak się patrzy

Te drugie, to z reguły działania dywersyjne. Przed każdą misją główną, istnieje możliwość ich wykonania (najczęściej trzeba wybrać jedno z dwóch), dzięki czemu wróg zostaje osłabiony w misji głównej. Najczęściej objawia się to brakiem wsparcia piechoty, czy ciężkiego sprzętu. Zadania te nie są obowiązkowe, ale zdecydowanie ułatwiają rozgrywkę i polecam poświecić na nie trochę czasu. Tym bardziej, że większość jest naprawdę ciekawie i dobrze zrealizowana. Któż bowiem nie chciałby wcielić się w komandosa i działać na tyłach wroga? Na pewno nie ja.

Kampania stanowi świetny trening przed rozgrywką online, zaś pojedyncze misje to doskonały sposób zaprezentowania potencjału gry. Dzięki edytorowi można bowiem stworzyć własne scenariusze. Przygotowane przez graczy dodatki często bywają lepsze niż to co otrzymujemy w wersji podstawowej. Śmiało mogę powiedzieć, że pod tym względem (jakości dodatków) Arma konkurować może z Neverwinter Nights.

Czy może niezwykły?

Akcja gry toczy się w czasach współczesnych. Graczowi oddano więc pełen arsenał broni (AK-47, M16, Dragunov) i ciężkiego sprzętu (helikoptery, pojazdy opancerzone, czołgi). Pozwolę sobie nie przytaczać tutaj wszystkich nazw broni, bo po pierwsze - niewiele one powiedzą większości graczy, po drugie – fani i tak odwiedzili już dawno stronę internetową i zapoznali się z dostępnym w grze sprzętem. Napiszę tylko, że jest tu ogromny wybór karabinów szturmowych (niemal każda w kilkunastu wariantach), snajperek, SMG, a nawet wyrzutni rakiet. W zbrojowni nie zabrakło też noktowizorów, granatów, min, ładunków wybuchowych i oczywiście lornetki.

W trakcie wykonywania zadań będzie też potrzeba poprowadzenia kilku pojazdów, poczynając od Humvee, przez czołgi, po śmigłowiec bojowy Cobra. Sterowanie nimi nie jest proste, ale nie ma obaw – nie pokuszono się o symulację każdego wehikułu. Do kierowania nimi potrzebna jest jedynie odrobina wprawy.

Następna strona (2/2)